vrijdag 16 juni 2017

Anya Niewierra - Het Dossier


Beoordeling 5 sterren
Met dank aan Uitgeverij B For Books B.V.

Zinderende spanning en duistere zaken in de DDR

"Het Dossier" is een zeer spannend, gelaagd, geloofwaardig en solide verhaal over de 46-jarige kunstenares Josta Bresse-Wolf. Ze is opgegroeid in de DDR en op 9 november 1989 gevlucht naar West-Berlijn op het moment dat de Muur viel.

Josta wordt wakker in haar eigen bed in Mechelen en wanneer ze op haar wekker kijkt ziet ze dat het al 12.49 uur is. Dan merkt ze tot haar schrik en verbazing dat ze tien dagen verder is dan ze dacht en dat ze die tien dagen geheel kwijt is. Ze voelt zich lichamelijk ellendig.

Tot overmaat van ramp ontdekt ze tijdens het douchen dat haar buik pijnlijk is en vindt ze wonden die duiden op een operatie. Haar huisarts bevestigt dit en uit een röntgenfoto blijkt dat haar linkernier is weggenomen. Vele vragen beheersen vanaf dat moment haar gedachten. Wie had haar nier nodig en waarom hebben ze haar laten leven? 

Josta besluit aangifte te doen, maar de Nederlandse recherche ontdekt tijdens het onderzoek dat er duistere zaken naar boven komen over haar identiteit en de periode dat ze nog in de DDR verbleef. Op dat moment verandert ze van slachtoffer in verdachte.

Vanwege een aanslag op haar leven komt ze onder voortdurende bescherming van twee agenten, maar wanneer ze in de "Frankfurter Algemeine" een verontrustend bericht leest, besluit ze af te reizen naar Berlijn en de journalist om hulp te vragen. Ze weet te ontsnappen aan de aandacht van haar bewakers. Ze vertelt de journalist Tom Adler haar verhaal en samen gaan ze op zoek naar antwoorden op Josta"s vragen en het "Dossier", waarin alle informatie is beschreven over de kunstvervalsing van het werk van belangrijke schilders door de "Königstein Gruppe". Er zijn echter meer mensen op zoek naar het "Dossier"..............

Dan ontvouwt zich het verhaal van Josta, over de tijd dat ze nog leefde in de toenmalige DDR, haar schilderstalent, de "Königstein Gruppe", de rol van de Stasi, de omstandigheden in "Hohenschönhausen", waar Josta gevangen heeft gezeten en op een mensonwaardige manier gemarteld werd, zodat de Stasi het Dossier in handen zou kunnen krijgen.

De hoofdstukken worden afgewisseld met cursief gedrukte hoofdstukken, waarin er een ander personage aan het woord is en het verhaal van Josta van de andere kant belicht. In beide lijnen wordt het ik-perspectief gebruikt. Door deze twee verhaallijnen krijgt de lezer stukje-bij-beetje alle informatie en wordt de beklemmende spanning opgebouwd. Angst en drijfveren worden meeslepend beschreven.

Anya Niewierra schreef eerder haar debuut "Vrij uitzicht" die werd genomineerd voor de
Debutantenprijs, de Schaduwprijs en voor De Beste Thriller.

Met haar tweede boek "Het Dossier" heeft ze een ijzersterke thriller afgeleverd met een zeer geloofwaardig, gedegen en spannend plot. Ze heeft de lezer hiermee een kijkje gegeven in de voormalige DDR. Het wordt de lezer duidelijk dat de auteur uitgebreid research heeft gedaan en  zich goed heeft geïnformeerd over de thema's in het verhaal.

De personages worden goed beschreven en de plot is filmisch te noemen. De schrijfstijl is vlot en de auteur weet de lezer op een soepele manier mee te nemen in de belevenissen en emoties van de personages en alle informatie die het verhaal bevat, zowel fictie als non-fictie.

De epiloog is het enige minpuntje aan het boek. Het komt wat over als een happy end van een Amerikaanse film, maar doet gelukkig niets af aan het verhaal en de zinderende spanning zoals het is geschreven.

"Het Dossier": Een 5 sterren boek en een regelrechte aanrader en een boek dat beklijft.



Auteur: Anya Niewierra

Categorie: Thriller

Pagina's: 320

Uitgever: B For Books B.V.

ISBN: 9789085164210

Verschenen: april 2016

donderdag 15 juni 2017

Max van Olden - De juiste man


Een ge(s)laagde psychologische thriller
Beoordeling: 4.5 sterren


Na het geslaagde debuut "Lieve edelachtbare", die de Schaduwprijs 2016 heeft gewonnen, is "De juiste man" het tweede boek van Max van Olden.

Oscar Seefelt is een 63-jarige advocaat met een eenmanszaak. Na een alcoholverslaving te hebben verruild voor een gameverslaving slijt hij zijn dagen met werken. Behalve zijn buurvrouw Astrid heeft hij niet veel sociale contacten.  

Zijn veertienjarige zoon Jelte is twintig jaar geleden door een ongeluk om het leven gekomen, waarna zijn huwelijk met Karin op de klippen is gelopen. De automobilist die het ongeluk heeft veroorzaakt is doorgereden, ontraceerbaar en daardoor nooit gestraft. Oscar zegt stellig te weten wie er verantwoordelijk is voor het dodelijke ongeval en wanneer in 2016 het verjaringstermijn dreigt te verlopen gaat hij de strijd aan om de dader alsnog gestraft te krijgen. Vanaf dat moment laat Oscar zich niet meer stoppen en zijn wraak en vergelding de drijfveren. Hij smeedt een ingenieus plan, waarbij hij de grenzen van de wet opzoekt.

Hoe ver gaat Oscar hierin en wie zal hij betrekken in de uitvoering van zijn plan? Kan Oscar zich eindelijk overgeven aan een stuk rouwverwerking?

Zijn buurvrouw Astrid voelt sympathie voor hem, maakt geregeld een praatje en biedt wat gezelligheid door hem uit te nodigen voor een borrel en om een hapje mee te eten. Oscar krijgt zelfs interesse in de vereniging van het volkstuinencomplex waar Astrid lid van is.

"De juiste man" is een gelaagd verhaal met twee hoofdlijnen die elkaar afwisselen en aan het einde naadloos samenkomen. De plot wordt goed en rustig opgebouwd, waarbij het duidelijk is dat de auteur, als advocaat, weet waar hij over schrijft.

De vlotte schrijfstijl is toegankelijk en er zijn geen overdadige en onnodige details die een verhaal onoverzichtelijk maken.

Bij dit soort verhalen is het altijd lastig om ze goed te duiden, maar de termen "psychologische thriller" en "roman" zijn beiden van toepassing voor dit ge(s)laagde boek.

Auteur: Max van Olden
Categorie: Thriller
Pagina's: 278
Uitgever: Ambo Anthos
ISBN: 9789026335877
Verschenen: februari 2017
www.amboanthos.nl

vrijdag 9 juni 2017

Esther van der Ham - Controle!

Beoordeling 3.5 sterren
Met dank aan Droomvallei Uitgeverij


Hoe het leven soms in duigen dreigt te vallen 


Marjolein is een jonge moeder die wat vastgelopen lijkt te zijn in haar relatie en de dingen in haar leven. Haar jeugd heeft niet aangevoeld als een warm nest en de band met haar bemoeizuchtige, oordelende en kille moeder is niet onvoorwaardelijk te noemen. 

Ze is zwaarmoedig en staat niet al te positief in het leven, wat er toe leidt dat ze regelmatig in conflict komt, niet alleen met anderen maar ook met zichzelf. "Doemdenken" is het woord wat haar personage regelmatig oproept. Dit gedrag leidt bij de lezer soms tot wat irritatiegevoelens jegens het hoofdpersonage.

"Ze sluiten me buiten".
Zelf heeft Marjolein het gevoel dat ze wel degelijk optimistisch is.
"Dat kan er ook nog wel bij, denk ik moedeloos. Houdt het nou nooit op? [......] Het blijkt dat ik ondanks alles erg optimistisch van aard ben[.......] Het past wel weer in de gebeurtenissen van de laatste tijd, weer iets dat volkomen mis gaat, bedenk ik me".

Wanneer haar partner bij een ongeval om het leven komt, ze bij zichzelf, tot overmaat van ramp, een verdachte plek in een borst ontdekt, haar financiën ontoereikend blijken en ze van baan gaat veranderen, lijkt alles om haar heen in duigen te vallen.
Ze komt in een rollercoaster van gevoelens terecht en dreigt de controle over haar leven te verliezen.
Omdat er in eerste instantie aan borstkanker wordt gedacht, gaat Marjolein op zoek naar oplossingen en neemt daarin een drastische keuze. Ondanks dat ze van haar omgeving hier niet al te veel steun bij ondervindt, gaat ze hierin toch dapper haar eigen weg en komt ze tot de conclusie dat ze zelf een keuze heeft gemaakt, waar ze volledig achter kan staan.

"Je hebt altijd een keuze, ook als je geen keuze hebt"

Het verhaal kent een onverwachte plotwending en eindigt in een spannende apotheose.
Het boek is geschreven vanuit personale perspectief. Het is een vlotlezend verhaal en zal voor veel lezers herkenning geven. Absoluut een mooi debuut en zeer het lezen waard.

Esther van der Ham heeft haar eigen uitgeverij: Droomvallei Uitgeverij.
Ze heeft met "Controle!" haar debuut geschreven, waarin ze deels autobiografische gebeurtenissen heeft verweven. Eerder schreef ze kinderboeken die ze zelf illustreerde.

Auteur: Esther van der Ham
Categorie: fictie-roman
Pagina's: 240
Uitgever: Droomvallei
ISBN: 9789491886584
Verschenen: december 2016
www.droomvalleiuitgeverij.nl

maandag 5 juni 2017

Seringenmeisjes - Martha Hall Kelly


Beoordeling 5 sterren
Met dank aan Uitgeverij Ambo/Anthos

Drie vrouwen, één oorlog

In het boek "Seringenmeisjes" neemt De auteur de lezer mee naar de jaren in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog. Op meeslepende wijze worden de afzonderlijke, indrukwekkende verhalen en de dramatische gebeurtenissen verteld van drie zeer verschillende vrouwen. Elk op haar eigen wijze. Elk ongelooflijk sterk.

Caroline Ferriday woont in New York en als vrijwilliger werkzaam als hoofd Familieondersteuning op het Franse consulaat.

"Vanaf de achterbank keek ik naar het in puin liggende Frankrijk. In de kranten lezen over de oorlog [.....] was één ding, maar de aanblik van een vernield Frankrijk was iets heel anders".

De zestienjarige, Poolse Kasia Kuzmerick wordt opgepakt, nadat ze in de gaten is gehouden wanneer ze voor het Poolse verzet een pakketje ophaalt. Samen met haar moeder en zus wordt ze op transport gesteld naar Fürstenberg, waar ze in een vrouwenkamp belanden.

"We ontdekten al snel dat het overleven in Ravensbrück draaide om je tinnen kom, beker en lepel, en om je vermogen om die te bewaken. Als je je ogen zelfs maar een tel afwendde konden ze verdwijnen om nooit meer terug te komen".

De ambitieuze Herta Oberheuser is vijfentwintig en woont in Duitsland. Ze heeft geneeskunde gestudeerd, maar het blijkt als vrouw moeilijk om werk te vinden. Om toch in haar onderhoud te kunnen voorzien, reageert ze op een annonce in de krant, waarin er een arts wordt gezocht in een heropvoedingskamp voor vrouwen........Ravensbrück. Wanneer ze ontdekt wat er van haar wordt verwacht, reageert ze vol ongeloof dat dit niet is wat ze wil, maar als snel stompt ze af en werkt ze gewoon mee met haar collega's.

Ze helpt mee bij chirurgische experimenten ten behoeve van haar landgenoten aan het front. De operaties worden verricht op de zogenoemde "Konijnen". De meisjes in het kamp die als proefkonijn fungeren.

Wanneer uiteindelijk de oorlog voorbij is komen Caroline en Kasia op wonderlijke wijze met elkaar in contact en slaan de handen ineen. Herta probeert te verdwijnen, maar of haar dat gaat lukken......?

Herta:
"Tegen april 1945 had Duitsland de oorlog verloren [.....] Op een middag verliet ik het kamp en sloop langs de oever van het meer [.....] Het meer was boos, er zwiepten schuimkoppen overheen. Werden die veroorzaakt door de wind of door degenen wier as daar was begraven e in het slib was gezonken? Hoe kon mij dat worden verweten? Ik had alleen uit noodzaak de betrekking van kamparts aangenomen. Het was nu te laat voor de gestorvenen om hun knokige vingers op te heffen en tegen mij te getuigen [.....] Het was moeilijk om te geloven dat alles voorbij was en dat ik op de vlucht was. De schande was bijna slopend".

Met dit indrukwekkende, mooi gelaagde verhaal weet de auteur een rake manier te vertellen over de gruwelen van de oorlog. De hoofdstukken eindigen vaak met een cliffhanger, zodat het bijna niet anders kan dan dat je wilt doorlezen. De plot is ijzersterk geschreven. Heel mooi weet ze de stukken waarin Kasia aan het woord is ook daadwerkelijk door een zeventienjarige te laten vertellen. De drie hoofdpersonages vertellen beurtelings hun verhaal vanuit het ik-perspectief.

Het is een boek waar de auteur veel research voor heeft gedaan. Een werkelijk prachtig geschreven boek dat beklijft!!!

Martha Hall Kelly woont in de VS en heeft dit boek geschreven nadat ze in 1999 een artikel onder ogen kreeg waarin over Caroline Ferriday werd geschreven en waardoor ze werd geïnspireerd om "Seringenmeisjes" te schrijven.

Auteur: Martha Hall Kelly
Vertaling: Ike Cialona
Categorie: Oorlogsroman
Pagina's: 495
Uitgever: Ambo Anthos
ISBN: 9789026337673
Verschenen: mei 2017
www.amboanthos.nl







dinsdag 30 mei 2017

Bruce Buff - Hemelbewijs


Beoordeling: 3.5 sterren




"Wetenschap vs religie, met een filosofische twist"


Stephen Bishop is geneticus en denkt het bewijs te hebben gevonden voor het ontstaan van de aarde en het bestaan van de menselijke ziel. Hij neemt contact op met een uit het oog verloren vriend, Dan Lawson.

De verschillen tussen de twee mannen zijn groot. Stephen is een religieuze man die geheel en al op gaat in zijn werk. Dan heeft het geloof vaarwel gezegd en zit psychisch in een diep dal, nadat hij, na een mislukte actie, zijn werk is kwijtgeraakt, maar wanneer Dan hoort dat het negenjarige dochtertje van Stephen leukemie blijkt te hebben is dat voor Dan de drijfveer om Stephen ter wille te zijn.
Stephen heeft gezocht naar mogelijke oplossingen en een therapie om de ziekte van zijn dochtertje te genezen, maar hij voelt de hete adem in zijn nek van "De Commissie", een consortium, die grip willen hebben op de kennis die Stephen heeft opgedaan. Zij doen hem een aanbod en manipuleren hem hiermee.

Dan is een voormalig cyberintelligence-analist en Stephen vraagt hem om hem te helpen zijn veiligheid te waarborgen door zijn kennis te beschermen door middel van een digitale beveiliging.

 "Hoe zit het met het bewustzijn? Wat is het verband met wat jij beschreef als kwantumeenheid?"
"Nu raak je de kern. Ik moet er meer onderzoek naar doen, maar als ik gelijk heb, heb ik bewijs gevonden voor het bestaan van de menselijke ziel. Die van jou incluis."

Wanneer er in het geheim wordt geëxperimenteerd, loopt dit onherroepelijk uit op een drama. Voor de sceptische Dan is dit echter het startsein om samen met de kinderoncoloog Trish op onderzoek uit te gaan en te proberen antwoorden te vinden. Wie gaat er schuil achter de naam Galileo? Welke rol heeft de in Iran geboren wetenschapper Sousan Ghardi in het geheel?

Met dit debuut heeft Bruce Buff het zichzelf niet al te gemakkelijk gemaakt om bij een groot publiek in de smaak te vallen. De vele technische en wetenschappelijke passages zijn voor de leek niet altijd gemakkelijk leesbaar en te begrijpen. Het vereist de volle aandacht en een tablet binnen handbereik om de nodige dingen op te zoeken, om zodoende beter te begrijpen hoe het beschrevene in elkaar steekt. Voor de lezer die minder interesse heeft voor deze lastige materie is het echter geen enkel probleem om evengoed het grote geheel van het verhaal te begrijpen. Het boek bevat weliswaar veel interessante informatie, maar dit verhoogt het leestempo niet.

Jammer genoeg zijn de personages psychologisch niet allemaal goed uitgewerkt en blijven wat plat. Van Dan Lawson komen we gedurende het verhaal wel iets meer te weten.
Verwarrend is dat op de cover staat dat het hier een thriller betreft, terwijl op de eerste pagina staat dat het een roman is. Ondanks het feit dat hier om een race tegen de klok gaat, is de spanningsboog nooit hoog. Het sluimert wel, maar nagelbijtend is het niet.

De religieuze kant van het verhaal wordt mede weergegeven door middel van Bijbelse teksten en passages.

Voor wie interesse heeft op natuurkundig, scheikundig en wetenschappelijk terrein is het zeker een interessant boek en de plot is, op de wetenschappelijke passages na, vlot leesbaar. Het is duidelijk dat de auteur gedegen onderzoek heeft gedaan naar de materie en zich er goed heeft verdiept en/of zich heeft laten voorlichten.

De draadjes van het geheel komen aan het eind van het boek niet helemaal bij elkaar en doet vermoeden dat er nog een vervolg zal komen. Open einde? Dit boek laat de lezer wel achter met de nodige vragen over de wetenschap vs religie.

De auteur heeft voor de tweede helft van 2017 een tweede boek in de pen. Wie weet.....



Auteur:                 Bruce Buff
Vertaling:             Ernst Bergboer
Categorie:             Thriller
Aantal pagina's:   392
Uitgever:               Uitgeverij Kok 
ISBN:                     9789043527538
Verschenen:          februari 2017
www.kok.nl

woensdag 17 mei 2017

Tilar Mazzeo - Irena's kinderen

Recensie door Marjon Nooij
Uitgeverij Cargo


"Ze was een frèle persoon met een ijzeren geest"

Met dit boek heeft Tilar Mazzeo een zeer indrukwekkend, hartverscheurend en eerlijk verhaal neergezet, gespeend van geromantiseerd sentiment of heldenverering, waarin ze de biografie van de Poolse Irena Sendler een belangrijke plaats geeft. De auteur leidt het boek in met een voorwoord, hetgeen al meteen de verstikkende sfeer weergeeft van de oorlogsjaren in en rond het getto in Warschau.

In de herfst van 1935 heeft, de dan 25-jarige, Irena al een aantal grote politieke overtuigingen. Haar voorbeeld was haar vader die een belangrijke rol heeft gespeeld bij de oprichting van de Poolse Socialistische Partij.

Ze trouwt jong met de katholieke Mietek Sendler, maar dit huwelijk dooft al snel uit. Wanneer Irena wordt toegelaten op de Poolse Vrije Universiteit om maatschappelijk werk te studeren, ontmoet ze Adam Celniker, een Joodse student. Ondanks dat beiden getrouwd zijn groeit er tussen hen een relatie. Op het moment dat ze niet meer vrij samen door het park kunnen wandelen, als blonde vrouw en Joodse man, begint Irena uit protest soms de davidster te dragen.

Wanneer de oorlog een feit is, worden Joden massaal naar het getto gestuurd, waar ze moeten wonen onder erbarmelijke omstandigheden.

"Van de landen die door de Duitsers werden bezet, was Polen op verschillende manieren uitzonderlijk [.....] dat er in Polen bijna onmiddellijk een georganiseerde en vastbesloten guerrillabeweging vorm kreeg, voornamelijk geleid door oudere mannen, door de Joodse gemeenschap en door een aantal dappere vrouwen van alle leeftijden".

"Er vormde zich al een hele ondergrondse staat"

In 1942 krijgt Irena, via de medische ondergrondse, een epidemiebeheersingspas, waarmee ze toegang krijgt tot het getto. Al snel weet ze kinderen uit de afgesloten wijk te smokkelen, waarbij ze hulp krijgt van het ondergrondse netwerk.

Wanneer de deportaties naar Treblinka op gang komen en Joodse gezinnen zich moeten melden op de Umschlagplatz, geven veel ouders hun kinderen af aan Irena, in de hoop dat zij in veiligheid zullen worden gebracht. De kinderen worden verstopt in kisten en ook via het riool weten ze de nazi's te omzeilen. Het haar van de kinderen met een duidelijk Joods uiterlijk wordt gebleekt. Jongetjes die besneden zijn worden gekleed als meisje. Identiteitspapieren worden creatief vervalst, de kinderen krijgen een andere, niet Joodse naam en zelfs katholiek gedoopt. De kinderen worden geplaatst in safehouses, bij vrienden en familie, een klooster en ook bij de leden van de ondergrondse in huis.

Om er voor  te zorgen dat de identiteit van de kinderen bekend blijft voor families, die na de oorlog op zoek zullen gaan, houdt Irena op vloeitjes lijsten bij met alle namen en gegevens van de kinderen.

Het is 21 oktober 1943 wanneer Irena door de Gestapo wordt gearresteerd en gevangen wordt gezet in de Pawiakgevangenis, waar ze wordt ondervraagd en gruwelijk wordt mishandeld. Ze laat echter geen woord los en wordt bevrijd door de ondergrondse. Irena weet zich daarna verborgen te houden voor de nazi's.

Door de onverschrokken acties van de ondergrondse, waarbij Irena de spil is, weten ze uiteindelijk ruim 2000 kinderen te redden uit de handen van de Gestapo.

"In haar geboorteland Polen is Irena Sendler tegenwoordig een heldin, hoewel dat ook een relatief recente postcommunistische ontwikkeling is. Haar verhaal was, net als zoveel verhalen in Polen, decennialang stilletjes begraven"
 "Ze was een frèle persoon met een ijzeren geest"   

"[.....] ze was een organisatorisch wonder"

Warschau had één van de drie grootste Poolse getto's en 3,5 miljoen Poolse Joden zijn slachtoffer geworden van de Endlösung.

Dit boek laat de lezer in een zekere vertwijfeling achter. Natuurlijk is bekend wat de Tweede Wereldoorlog teweeg heeft gebracht, maar de auteur schuwt het niet om in klare taal te vertellen wat zich heeft afgespeeld in en om het getto in Warschau.

Tilar Mazzeo is geschiedkundige en wetenschapper. Ze woont en werkt in Maine en New York en geeft les in het schrijven van non-fictie. Voor dit boek heeft de auteur zeer gedegen onderzoek gedaan, getuige de noten, verantwoording en bibliografie achterin het boek.

Auteur:Tilar Mazzeo
Vertaling: Daniëlle Stensen
Categorie: Literaire non-fictie, volwassenen
Aantal pagina's: 384
Uitgever: De Bezige Bij / Cargo
ISBN: 9789023455769
Verschenen: april 2017
www.uitgeverijcargo.nl




woensdag 3 mei 2017

Koen Gubbels - Niks

Recensie door Marjon Nooij
UitgeverijAmboAnthos 



'Amor fati' oftewel 'Omarm het lot'


Niks.......het woord nodigt uit tot het maken van kwinkslagen en is op twee manieren uit te leggen. Nik is de hoofdpersonage en Niks is hoe deze personage zich aan het begin van het verhaal voelt.

Nik zit namelijk in een dip, een diepe dip welteverstaan. Hij voelt zich danig mislukt in het leven, wat als droog zand tussen zijn vingers door is geglipt. Zijn huwelijk met Rita is voorbij, zijn zoon Sean heeft het contact verbroken, zijn huis is hij kwijt, zijn bedrijf is failliet en ook de bodem onder zijn leven lijkt verdwenen. Wat overblijft voor Nik is zelfmedelijden en de greep naar de fles.

Dan verschijnt er een mail op zijn pc van een Chinese zakenman. Mr HongZhang is op zoek naar experts om de waterwegen te moderniseren. Het profiel van Nik past prima in het plaatje  en hij het naïeve en impulsieve besluit om in te gaan op de uitnodiging om naar China te komen.

Toch blijkt alles geheel anders uit te pakken dan hem in eerste instantie is voorgespiegeld en belandt Nik in uiterst dubieuze omstandigheden. Wanneer er dan ook nog eens iets van hem wordt "gestolen" komt hij in een rollercoaster van intriges terecht. Gelukkig heeft hij ondertussen een aantal waardevolle contacten gemaakt en kan hij rekenen op voldoende hulp.

Zal Nik iets terugvinden van wat hem is ontfutseld of zal hij het misschien op een geheel andere wijze terugkrijgen?

Het gelaagde verhaal begint flitsend, snel en is filmisch te noemen, vol adrenaline, met zinnen die kort en staccato zijn. Later in het boek wordt Nik wat rustiger en ook de tekst wordt meer verhalend. Op sommige momenten zijn er zelfs mooie poëtische beschrijvingen te lezen.
De gelaagdheid zit hem in de cursieve flashbacks, die de lezer meenemen naar eerdere momenten in het leven van Nik.

Het is knap hoe de auteur de hoofdpersonage weet neer te zetten. Daar waar Nik in het begin niet kan rekenen op de sympathie van de lezer, omdat hij nogal opportunistisch overkomt, is het einde van het verhaal zelfs ontroerend te noemen, zonder dat er teveel op het sentiment wordt gespeeld.
Een knap geschreven debuut met de nodige komische noten en klare taal, waarin zelfs ruimte is gemaakt voor stukjes tekst van Nietzsche en vanuit het Taoïsme.

Koen Gubbels woont in Huizen. Hij studeerde bedrijfskunde, is oprichter van een vertaalbureau en bedenker van de Woord van het jaar-verkiezing. "Niks" is zijn debuut als schrijver. Hij zegt hier zelf over: "Ik ben met Niks begonnen".

Titel: Niks
Auteur: Koen Gubbels
Pagina's: 278
ISBN: 9789026335419 
Uitgeverij AmboAnthos
Verschenen: november 2016

Michiel Löffler - Land weg

Recensie door Marjon Nooij
Uitgeverij Marmer


Er is geen weg terug, alleen opnieuw

'Ik ga', zegt zijn broer.' Mm, wanneer?', vraagt hij.' Vandaag, denk ik', zegt zijn broer. Hij heeft het altijd geweten, eens zou één van tweeën gaan.'

Twee broers runnen samen een boerderij. Het is herfst. Na het aardappelen sorteren is zijn broer klaar om te gaan. Met het koffertje in de hand loopt zijn broer het boerenerf af. De ander blijft achter op de boerderij.

Hij loopt naar de keuken en zet theewater op. Dan bedenkt hij zich, hij pakt de ketel, loopt naar het aanrecht, gooit de ketel halfleeg en zet hem dan weer op.

Zijn broer wil zijn droom achterna, op zoek naar het zevende continent. Tijdens de wandeling ontmoet hij een lesbisch meisje met piercings en een bijna kaal hoofd met een groene bos bovenop. Een hanenkam, zo leert hij later. De tegenstellingen tussen de twee zijn groot, hij wat simpel, een man van weinig woorden, zij extravert, voor het leven op de vlucht, maar ze besluiten om samen verder te wandelen. Ze laat hem kennismaken met de dingen buiten het boerderijleven. Vol verwondering verbaast hij zich o.a. over alle vernuft van een zakmes.

'Met wel tien dingen eraan die je allemaal uit kunt klappen. ''Vis?", vraagt hij en voor ze kan antwoorden pulkt hij aan zijn nieuwe mes. [...] maar nog voor hij de kans krijgt de punt in het tin te zetten grist ze het blikje uit zijn hand, draait het om en wijst. Met zichtbare tegenzin haakt hij zijn vinger in de daarvoor bestemde ronding en trekt het blikje open. Als ze dan ook nog een biertje pakt en de kroonkurk er vanaf draait is voor hem de dag verpest.'

Toch is het lastig voor hem om het verleden achter zich te laten. Het boerenleven zit hem zó in het bloed dat bij alles wat hij ziet, hij bedenkt welk werk er nu gedaan had moeten worden. Dan stelt ze hem een vraag...
Intussen gebeurt er ook het nodige bij de andere broer wat zijn leven ook danig op zijn kop lijkt te zetten.

In korte hoofdstukken, met steeds wisselend perspectief, komen de verhalen van de beide broers aan bod. Door gebruik te maken van subtiele humor, een ingetogen, sobere en verstilde schrijfstijl leidt Michiel Löffler ons door een periode heen in het leven van twee broers. Het is de eenvoud, maar tegelijkertijd het oog voor details en het gebruik van niet te veel woorden, (showing, not-telling) die het verhaal zo betoverend maken. De lezer proeft de sfeer, ziet de natuur, voelt de wind en ruikt het pas gemaaide gras. De manier van schrijven nodigt uit tot lezen met aandacht voor elk woord en elke zin. Het is een pareltje om te 'voelen'.

'Het is gek', denkt hij. 'Als het donkerder is zie je meer. Misschien is het ook zo met woorden. Als er minder woorden zijn, begrijp je meer.'

Michiel Löffler woont in het Franse Lotharingen, waar hij een geitenboerderij heeft. Daarnaast ondersteunt hij een boerengemeenschap in Burkina Faso. Jos Hoes heeft een documentaire gemaakt, De Stedeling, die het verhaal vertelt van de boer, de bioloog en de schrijver. De film toont sferische en poëtische beelden en er wordt maar weinig gesproken.